Η Επαιτεία του Κράτους με Χρυσά Γράμματα
Δήλωση από την Ο.Μ. Νάξου του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Η ανακοίνωση της Ο.Μ. Νάξου του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. με τίτλο “Η Επαιτεία του Κράτους με Χρυσά Γράμματα” αποκαλύπτει πτυχές της κρατικής πολιτικής που προκαλούν ανησυχία. Στην περίπτωση των Κουφονησίων, η Ομάδα Αιγαίου δεν επιχείρησε απλώς να καλύψει τις κρατικές ελλείψεις, αλλά ήρθε να τις υποκαταστήσει, με τις καλύτερες προθέσεις, βεβαίως. Ωστόσο, το κράτος δεν επιτελεί το ρόλο του κυρίαρχου εγγυητή των θεμελιωδών δημοσίων αγαθών, αλλά εμφανίζεται ως κομπάρσος στην παράσταση ιδιωτών και χορηγών.
Η σημερινή Δημοτική Αρχή δεν φαίνεται πια να είναι ο θεματοφύλακας των δημόσιων πολιτικών, αλλά παράγει μια αίσθηση ευγνωμοσύνης προς εταιρίες χημικών, ξυλείας και χρωμάτων οι οποίες αναλαμβάνουν έργα όπως η κατασκευή κατοικιών για γιατρούς, ενώ θα έπρεπε να απαιτεί τη στήριξη αυτών των έργων από το Υπουργείο Υγείας. Ο εθελοντισμός αποτελεί αναμφισβήτητη αξία, ωστόσο η αλληλεγγύη και η υποστήριξη δεν θα πρέπει να αντικαθιστούν τη δημόσια πολιτική.
Ναι, οι πολίτες θα πρέπει να συμμετέχουν και να προσφέρουν, αλλά αυτό δεν πρέπει να θεωρείται κανονικότητα ούτε και να γίνεται το πρότυπο της κοινωνικής πολιτικής. Η φιλανθρωπία, όσο αξιέπαινη και αν είναι, δεν μπορεί να αντικαθιστά το κράτος. Στη Μύκονο, πρόσφατα, δεκαέξι διαμερίσματα ιδιωτών προσφέρθηκαν στον Υπουργό Υγείας για τη στέγαση υγειονομικών, υπό το φως των καμερών και με τον υπουργό να χαμογελά. Ο τύπος εκδίδει δελτία τύπου πιο γρήγορα από ότι λειτουργεί το ακτινολογικό κέντρο στην Άνδρο.
Καθώς παραλαμβάνονται δωρεές, δημιουργείται ένα δημόσιο ευχαριστώ που ενισχύει την υποκατάσταση του κράτους από χορηγούς. Κατά την τετραετία διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (2015-2019), το κράτος στηρίζει τα νησιά με ισότητας βασικές δημόσιες υπηρεσίες όπως η παιδεία και η υγεία, με καθολική πρόσβαση. Σήμερα, η πολιτεία φαίνεται να παραχωρεί τη θέση της σε χορηγούς και να εργάζεται για τη διαφήμιση των συνεισφορών τους.
Η Ομάδα Αιγαίου και οι ευεργέτες δεν είναι αυτοί που ευθύνονται για την κατάσταση, αλλά αποτελούν απλώς σύμπτωμα του προβλήματος. Το πραγματικό ζήτημα είναι ότι, χωρίς αυτούς, το κράτος παραμένει γυμνό, φτωχό και αδιάφορο. Όταν η φιλανθρωπία παίρνει τη θέση του δικαιώματος, αυτό πλήττει τα θεμέλια της Δημοκρατίας.
Όπως λέει η σοφή λαϊκή ρήση, “άλλο να σε σώζει ο γιατρός κι άλλο να σε διαφημίζει ο χορηγός”, υπογραμμί demanda στο πώς η δωρεά και η φιλανθρωπία δεν πρέπει να επιτρέψουν την απομάκρυνση από τις θεμελιώδεις υποχρεώσεις του κράτους προς τους πολίτες του.